4 Mayıs 2006

Çocuklardaki inat Kırılabilir mi?

Bu sabah Ebruli'yle ben kahvaltı yaparken, onun kızıyla benim kızım küçücük bir oyuncak için kavga ettiler. Ne yaptıysak ikisini de vazgeçiremedik. Başka bir oyuncak kabul etmiyorlar, illa o olacak:)Artık Ebruli'yle birbirimize bakıp bakıp gülüyorduk. Kızlarımızın inadı tutmuştu bir kere.. Bu inatlaşma bana şunu hatırlattı:

Yaklaşık bir ay önce, çok sevdiğim bir arkadaşıma ziyarete gitmiştim.Tam üç tane erkek çocuğu var. ikisi top oynarken kavga etmeye başladılar. Biri birisinin kafasına topu atmış, o da diğerinin kafasına bir tane yapıştırmış:) çocuk işte..

Anneleri de buna ceza olarak topu aldı ve dolabın üstüne sakladı. çocuklarına da "Akşama kadar top mop yok" dedi. Büyük oğlunun da inadı tuttu.. Yarım saate yakın annesine bağırdı,çağırdı topu vermesi için. Annesi de onu duymamazlıktan gelerek kendine hakim olmaya çalışıyordu. Arada ben müdahale etmeye çalıştım ama çocuk öyle bir sinirlenmişti ki, pek kimse umurunda değildi. Durmadan "top, top.." diye bağırıyordu. Annesi de en son "Git aşığıda ağla, sesini duymayayım" dedi. çocukta üzerine bir t-shirt giydi ve hemen gitti. Biraz sonra tekrar yukarı çıktığında pek de vazgeçmiş değildi. Büyük bir inatla kavga ettiği kardeşi topu unutmuşken kendisi hala top diye ağlıyordu. Kendi çabalarıyla biraz da annesinden çekinerek dolabın üstündeki topu almaya çalıştı ama nafile... Yine de vazgeçemedi bir türlü...

ağaç yaş iken eğilir ama çocuklardaki inat yaş iken kırılabilir mi acaba? Yoksa ölene kadar öylemi devam eder?

5 yorum:

PENCERE YAZILARI dedi ki...

Kiriliyo kiriliyo ben de cok inatciydim da kücükken:))yada baska alanlara kanalize oluyo diyebiliriz.
Selametle ve saglikla kal.

cenkunal dedi ki...

Pencere yazıları doğru söylemiş.İnad her zaman var olacaktır ama onu doğru alanlara kanalize etmek önemli.
Çocuk da ne inatmış,meraklandım kimmiş diye.

Mehmet Abi dedi ki...

S.A.Ziyah Zambak Hayırlı Cumalar.
Bu yazıyı okuyunca şöyle geçmişe daldım gittim...15-16 yıl öncesine... Çocukluktaki inat deyince aklıma şu anda zambaklaşan çocuklar geldi ya...Her neyse... Arife tarif gerekmez...Allaha emanet olunuz...Ebruliyede selamlar...

Siyah Zambak dedi ki...

pencere yazıları, sen de benim gibi yenisin galiba. Bloğun hayırlı olsun. Yorumun için sağol.

Cenk Ünal,merakınızı giderirdim ama tanımazsınız. Sizin de dediğiniz gibi çok inatçı bir çocuk kime çekmiş biz de bilmiyoruz:)

A.S Mehmet Abi,Sizin de cumanız mübarek olsun, bizleri de dua da unutmayın.Bence de neyse, geçmişe mazi derlermiş, maziyi fazla kurcalamazsanız beni mutlu edersiniz, günümüzün çocuklarına baksak daha iyi olur:)

Adsız dedi ki...

Armut nereye düşer...